تور بالی ( 5 شب بالی + 2 شب جاکارتا ) هتل 5 ستاره

بالی : بالی جزیرهای است واقع در کشور اندونزی که از مراکز گردشگری مهم جهان به شمار میرود. مختصات آن 8° 25′ 23″ جنوبی و 115° 14′ 55″ شرقی است. جزیره بالی جزو یک رشتهجزایر است که جزیره جاوه در غرب آن و جزیره لومبوک در شرق آن قرار گرفتهاست. هنرهای گوناگون همچون رقص، تندیسگری، نگارگری، چرمگری، فلزکاری و بویژه موسیقی سبک گامِلان در این جزیره در سطح بسیار بالایی قرار دارند. تاریخچه مردم بالی از تبار نژادی ماقبل تاریخی هستند که از راه خاک اصلی قاره آسیا در حدود 2500 پ.م. به مجمعالجزایر اندونزی کوچیدند. با رسیدن هندوها دوره ماقبل تاریخ به پایان رسید. رسیدن هندوها در سال 100 پ.م. بهوسیله سفالنوشتههای براهمی که بدست آمدهاند تائید شدهاست. شاهنشاهی ماجاپاهیت (1293–1520 میلادی) که در جاوه شرقی مستقر شده بود در سال 1343 یک کوچنشین هم در جزیره بالی برپا کرد. در پی حملات پیاپی، شاهنشاهی ماجاپاهیت کمی پیش از 1500 میلادی، سرنگون شد و این امر باعث مهاجرت گسترده به بالی شد. خدمات : پرواز قطر ایر ، اقامت در هتل به همراه صبحانه ، ترانسفر فرودگاهی ، یک گشت تمام روز با ناهار ، راهنمای انگلیسی زبان . ********************************************** جاکارتا ، پایتخت اندونزی و یکی از بزرگ ترین و پرجمعیت ترین شهرهای اسلامی . جاکارتا بزرگ ترین شهر اندونزی و مرکز اقتصادی تجاری ، حمل ونقل و صنعتی این کشور و مرکز سیاسی اداری ایالت جاکارتاست . ایالت جاکارتا که حدود 590 کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در 1374 ش /1995، 500 ، 160 ، 9 تن بوده یکی از پنج ایالت جزیره جاوه است ( الموسوعه العربیه العالمیه ، ذیل «جاوه »؛ > کتاب سال بریتانیکا1998 <، ص 623). شهر جاکارتا در مغرب جزیره جاوه ، در ساحل شمالی ، در کنار خلیج جاکارتا (یا خلیج باتاویا / بتاویه ) و دریای جاوه ، در 50 106 طول شرقی و 10 6 عرض جنوبی قرار دارد. این شهر در دشت واقع شده است و ارتفاعاتی با فاصله بسیار، در جنوب آن امتداد دارد. رود سیلیونگ / چیلیوونگ با جهت جنوبی شمالی از میان شهر می گذرد و به خلیج جاکارتا می ریزد. علاوه بر این ، رودهای بسیاری در نزدیکی شهر جاری اند، مانند گروگل در مغرب و سونتر در مشرق . این شهر در منطقه حاره واقع شده و دارای آب و هوای گرم و مرطوب است . یکی از قدیم ترین ایستگاههای هواشناسی منطقه حاره در جاکارتاست و بنا بر آمار اقلیمی 75 ساله (از 1283/1866 به بعد)، دمای آنجا از 5ر35 بالاتر و از 19 پایین تر نبوده است (ولک ، ص 26). میانگین سالانه دمای شهر در روز 28 و در شب 26 است (مظفری ، ص 10). باتوجه به موقعیت شهر و نزدیکی آن به دریا، نسیم خشکی و دریا که در جاکارتا دائمی است ، در افزایش آلودگی هوای شهر موثر است (ولک ، ص 255). این شهر در یکی از پرباران ترین مناطق جهان قرار دارد؛ متوسط باران سالانه آنجا حدود دو هزار میلیمتر و متوسط رطوبت سالانه آن 81% است (مظفری ، همانجا؛ الموسوعه العربیه العالمیه ، ذیل ماده ). جاکارتا با راههای اصلی در مغرب به ساحل تنگه سوندا (میان جزایر جاوه و سوماترا) می پیوندد، با شهرهایی مانند چیربون و سمارانگ در مشرق و سواحل شمالی جزیره جاوه ارتباط دارد و با باندونگ * (ح 180 کیلومتر) در جنوب شرقی و از آنجا با شهرهای مرکزی و شرقی جاوه ، مانند سوراکارتا/ سولو و سورابایا ، مرتبط است و راه آهن آن را به شهرهای جزیره جاوه متصل می کند. فرودگاههای کماجوران در شمال و هلیم در جنوب شرقی شهر شهرت جهانی دارند. خطوط کشتیرانی میان جاکارتا و بندرهای اندونزی و شهرهای لندن ، هامبورگ و آمستردام برقرار است (مظفری ، ص 110). بندر تانجونگ پریوک در شمال شرقی شهر جاکارتا، بزرگ ترین بندر و کانون حمل ونقل دریایی و تجارت خارجی اندونزی شمرده می شود و کشتیهای بزرگ در آن پهلو می گیرند ( رجوع کنید بهمظفری ، ص 107؛ نیز رجوع کنید به ادامه مقاله ). جاکارتا از مناطق صنعتی اندونزی است . دولت در دهه 1350 ش /1970 برنامه هایی برای گسترش صنایع آن (در مغرب شهر و نیز در جنوب بندر تانجونگ پریوک ) اجرا کرد که در پی آن جاکارتا مرکز عمده صنایع ساخت ظروف شیشه ای ، ماشین آلات ، ابزار و ورقهای فلزی ، تولید روغن و لاستیک صنعتی ، صابون سازی و نساجی کشور شد (هیل ، ص 32، 98؛ الموسوعه العربیه العالمیه ، همانجا). مهاجرت و رشد بی رویه جمعیت از مشکلات عمده جاکارتاست . در 1267/1850 این شهر کمتر از هفتاد هزار تن جمعیت داشت . در 1314 ش /1935 جمعیت آن به 000 ، 435 تن و پس از پایان جنگ جهانی دوم (1945) به حدود 000 ، 844 تن رسید. در پی مهاجرت داخلی و خارجی گسترده به جاکارتا، جمعیت این شهر در 1334 ش / 1955 به 8ر1 میلیون تن ، در 1340 ش /1961 به 9ر2 میلیون تن ، در 1344 ش / 1965 به حدود چهار میلیون تن و دو سال بعد به حدود شش میلیون تن رسید. به رغم ممانعت از مهاجرت به جاکارتا در 1348 ش /1970 و پس از آن ، جمعیت شهر و پیرامون آن در 1375 ش /1996 به 400 ، 341 ، 9 تن رسید ( الموسوعه العربیه العالمیه ، همانجا؛ > کتاب سال جهان اروپا 1999 <، ج 1، ص 1774؛ ریکلفس ، ص 374). جاکارتا از حیث جمعیت یکی از متراکم ترین شهرهای دنیاست ، چنانکه تراکم نسبی جمعیت آن به 288 ، 12 تن در هر کیلومترمربع می رسد. رشد سالانه جمعیت آن 3% است . 85% جمعیت این شهر مسلمان ، و عده ای نیز مسیحی و بودایی اند. اهالی آن به زبان جاوه ای * با لهجه جاکارتایی (سابقاً بتاوی ) سخن می گویند. گروههای عمده نژادی ساکن جاکارتا، سونداییها، جاوه ایها، چینیها و بتاویها هستند (مظفری ، ص 10؛ الموسوعه العربیه العالمیه ، همانجا). جاکارتا از مهم ترین مراکز فرهنگی اندونزی است . نخستین روزنامه آن در 1157/ 1744 به نام نوول چاپ شد (ولک ، ص 311)، در 1268/ 1851 مدرسه طب ، در 1327/ 1909 نخستین مدرسه حرفه ای دولتی و در اوایل سده چهاردهم / بیستم ، به همت عبدالله احمد (از نویسندگان صاحب نام )، دانشگاه پزشکی در جاکارتا احداث شد (نوئر ، ص 39؛ ریکلفس ، ص 205، 250). همچنین مهم ترین و قدیم ترین دانشگاههای اندونزی در این شهر قرار دارند، از جمله دانشگاه ملی ابن خلدون ، دانشگاه ملی اسلام (تاسیس در 1330 ش / 1951)، دانشگاه ملی محمدیه و دانشگاه پانچاشیلا (اسعدی ، ج 1، ص 347 348). کتابخانه موزه مرکزی جاکارتا، که در 1192/1778 تاسیس شد، از قدیم ترین کتابخانه های این کشور است (همان ، ج 1، ص 350). جاکارتا از مشهورترین شهرهای اسلامی ، دارای بناهایی متعلق به دوره استعمار و بافت شهری مطابق الگوی شهرهای هلندی است ( رجوع کنید به همانجا). در این شهر اتحادیه ها و انجمنهای متعددی فعالیت دارند، از جمله انجمن بِتاویه (تاسیس در 1192/1778) با هدف گسترش هنروعلوم ، انجمن خیریه (تاسیس در 1323/ 1905)، سازمان ملی معروف بودی اتومو برای همکاری بیشتر میان جاوه ایها (تاسیس در 1326/1908)، اتحادیه بازرگانی اسلامی (تاسیس در 1327/1909) برای حمایت از بازرگانان اندونزی در برابر تجار چینی ، سازمان مردم باتاویا (تاسیس در 1302 ش / 1923) برای حمایت از اصالت اندونزیایی مردم جاکارتا، و سازمان سیاسی کاتولیکهای جاوه ای (تاسیس در 1304 ش / 1925) برای تامین منافع پیروان این مذهب (ولک ، ص 312؛ نوئر، ص 58، 326؛ ریکلفس ، ص 264، 267؛ اندونزی : گذشته و آینده ، ص 4142). آثار و اماکن دیدنی شهر عمدتاً در بخش مرکزی (بافت قدیمی ) قرار دارند، از جمله آنهاست : میدان مردکا (آزادی و استقلال ) و لوح ملی اندونزی در آنجا، موزه ملی ، کاخ ریاست جمهوری یا کاخ آزادی واقع در قسمت شمالی مردکا، موزه جانب غربی مردکا که هلندیها آن را در 1192/1778 احداث کردند، کتابخانه شهر، مسجد بزرگ استقلال ، مجموعه ورزشی بازیهای آسیایی ، بازار چینیها، بازار قدیمی ماهی فروشان ، بازار بزرگ ، باغهای درون شهر از جمله باغ معروف جایاانکول ، بقایای ساختمان شهرداری (متعلق به دوره استعمار رجوع کنید بهادامه مقاله ) و زندانهای قدیمی نزدیک آن ( رجوع کنید بهالموسوعه العربیه العالمیه ، همانجا؛ هیوکن ، ص 157). *********************************************